Surabaya
Door: Cobi
Blijf op de hoogte en volg Cobi
09 November 2012 | Indonesië, Soerabaja
Gisteren in Surabaya na een lange busreis aan gekomen. Lang omdat het verkeer enorm is en we een omrijding kregen aangeboden, door dorpen en langs smalle weggetjes, zie foto
Toen kwam ik in het donker aan, 19.00 uur, oeps, Surabya ik kom eraan!
Welkom geheten op de busterminal en toen en jonge man met familie in Arnhem maar vertrouwd om een hotel aan te bieden, in een gewone buurt. Gezellig, geen airco, maar fan is ook oke, en aan de overkant het ontbijt en eventueel weer ergens anders het diner. Of je bent vroeg met het eten en de diner aanbieders zijn nog tot heel laat open.
Oyek, de jonge man noemt mij Mem, dus we hebben een relatie, die redelijk voelt. Hij zag me lopen en toen het internet ingeloodst. En nu koffie voor iedereen aan het halen. Ik trakteer, Oyek werkt op de busterminal.
Zondag ga ik verder richting Denpasar, weet nog niet waar ik uit stap, zie wel hoe ver de bus komt.
Het is in de bus genieten op een andere manier, foto's maken gaat leuk, maar wel achter de ramen, iets minder kwaliteit.
Het is ook wel weer een ander geberen om met buskaart verkopers om te gaan. Gistermorgen in Semarang had ik het weer aan de stok met de man, een knappe man. Hij zei dat ik te laat was en de bus weg was. Ik had er om 5 uur moeten zijn. Hallo op het kaartje staat 7 uur en ik heb je dik betaald. Ja sorry zei hij. IK, met alles en dat is veel in de ochtend er tegen in; Je speelt maar met een ander, niet met mij en danders ga je maar voetballen.Ik zit en hij zegt deze bus wil je ook wel meenemen. Dan regel je dat maar ik wacht wel. Iedreen hielp me mij de bus in te krijgen. Zegt de man ook nog, geef de busmensen 20.000. Vuur uit mijn ogen, geef jij ze maar wat ik je heb gegeven. Want dat is meer dan.....
Natuurlijk heb ik mijn busmannen bedankt met iets. Maar weer een ervaring rijker en jullie een verhaaltje, van de acties die ik doe.
Zie verder de foto's. fijn weekend alle fans, liefs, Cobi
Toen kwam ik in het donker aan, 19.00 uur, oeps, Surabya ik kom eraan!
Welkom geheten op de busterminal en toen en jonge man met familie in Arnhem maar vertrouwd om een hotel aan te bieden, in een gewone buurt. Gezellig, geen airco, maar fan is ook oke, en aan de overkant het ontbijt en eventueel weer ergens anders het diner. Of je bent vroeg met het eten en de diner aanbieders zijn nog tot heel laat open.
Oyek, de jonge man noemt mij Mem, dus we hebben een relatie, die redelijk voelt. Hij zag me lopen en toen het internet ingeloodst. En nu koffie voor iedereen aan het halen. Ik trakteer, Oyek werkt op de busterminal.
Zondag ga ik verder richting Denpasar, weet nog niet waar ik uit stap, zie wel hoe ver de bus komt.
Het is in de bus genieten op een andere manier, foto's maken gaat leuk, maar wel achter de ramen, iets minder kwaliteit.
Het is ook wel weer een ander geberen om met buskaart verkopers om te gaan. Gistermorgen in Semarang had ik het weer aan de stok met de man, een knappe man. Hij zei dat ik te laat was en de bus weg was. Ik had er om 5 uur moeten zijn. Hallo op het kaartje staat 7 uur en ik heb je dik betaald. Ja sorry zei hij. IK, met alles en dat is veel in de ochtend er tegen in; Je speelt maar met een ander, niet met mij en danders ga je maar voetballen.Ik zit en hij zegt deze bus wil je ook wel meenemen. Dan regel je dat maar ik wacht wel. Iedreen hielp me mij de bus in te krijgen. Zegt de man ook nog, geef de busmensen 20.000. Vuur uit mijn ogen, geef jij ze maar wat ik je heb gegeven. Want dat is meer dan.....
Natuurlijk heb ik mijn busmannen bedankt met iets. Maar weer een ervaring rijker en jullie een verhaaltje, van de acties die ik doe.
Zie verder de foto's. fijn weekend alle fans, liefs, Cobi
-
09 November 2012 - 13:57
Evi:
Hoi Cobi,
Wat goed van je! Je bent niet alleen lief maar ook modern en uitermate zelfstandig.
Weet je dat je schare fans aan mijn kant is gegroeid? Mijn vriendin uit Vught, mijn kapster uit Delft en mijn zus Lisa uit Wallis genieten mee. Lisa alleen van de (katten)foto's vanwege de taal.
En Martin zit te zingen sinds hij van Surabaya hoorde en las. Hij vertelt het straks zelf.
Nog eerst dit: De kinderpostzegels zijn er! Dus je kunt me het adres sturen. En dan nog wat: Ben je van plan om naar Sidney in Australië te gaan? Ik zou een (school)vriendin kunnen vragen of ik je haar adres mag geven.
De tekst van Martin's liedje. Anneke Grönhloh zong in de jaren zestig:
Soerabaja, Soerabaja
Met je zee en je hemel zo blauw
Soerabaja, Soerabaja
Mijn gedachten zijn altijd bij jou
Zo is dat! Veel liefs van Evi en Martin
-
09 November 2012 - 20:33
Annelies:
Ha Cobi,
ik knap weer op van jouw verhaal en foto's. De mail hiervoor gaf het overllijden van de man van Gemaa, schoolvriendin van vroeger en wij hebben onze eerste vriend/man allebei ontmoet op "werkkamp in Frankrijk". Hij hoorde ondanks de scheiding en haar nieuwe man dus toch nog wel sterk bij de vroeger.
Een hartaanval. Zomaar ineens weg. Paar jaar ouder dn ik. Cobi sorry. dat ik niets vrolijkers even te melden heb, maar ik zit nog bij te komen van de schrik. Groetjes en fijn weekend. PS Hele leuk fot's je wordt steeds mooier! -
12 November 2012 - 03:00
Cobi Bult:
Martin dank je wel voor het lied, die zit, ik wist alleen de woorden Surabaya.
Ja Annelies, als ik jou mail lees dan is het verhaal wat ik straks in het nieuwe verslag schrijf om te lachen, maar voor het eerst heb ik een traan gelaten! Omdat er veel emoties door mijn lijf gingen.
Jij veel sterkte en ook leuke dingen bloijven doen met iedereen die je maar kent. Ik hoorde of las van Trienke dat jullie alweer een Vega avond hadden.En voor deze week sterkte en gezelligheid. Alle fans het volgende verslag komt eraan, liefs voor jullie
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
