Het laatste weekend van Maleisie
Door: Cobi
Blijf op de hoogte en volg Cobi
09 Oktober 2012 | Maleisië, Mersing
Zo ik ben uit gerust heb mij laten verwennen met een stevige voet, kuit en schouder massage, kan er weer tegen aan.
Het weekend had vele afwisselingen. het begon vrijdag morgen ne een lekker stevig ontbijt goed, kreeg de weg aangewezen door het meisje van het ontbijt, hoe het makkelijkst de stad uit. En ja prima, had ook bedacht dat het ongeveer 50 km zou zijn voor de vrijdag.
Maar ja dat werd het niet; de plaats waar ik dacht te gaan overnachten bereikte ik al om 12 uur. Maar de hotels waren nog erger dan toen dat ene hotel in Azarbeijan. De mensen niet, maar ja dit zijn de mensen van 12 uur 's middags, wie zijn het na 19.00 uur?
Dus ik zei vriendelijk ik ga verderop kijken. Have a nice day is dan mijn vertrekgroet.
Maar ja na 12 uur wordt het warmer en warmer. Na 25km kwam een resort, het bord zag er zeer oud uit. Ik via een oud houten pad over het water er naar toe. Bij de ingang stonden een bromfiets en een auto. Bij hecomplec hingen 3 handoeken te drogen. En ik riep..oe hoe is hier iemand... Geen antwoord, gelijk rechts om keer, want dit wordt ook niks. Ik weer helemaal terug naar de weg.... , toen kwam er een eettentje, met gelukkig ook vrouwen. Want in een moslimland is het een "mannenwereld". Even bij gekomen, want het wordt warmer en warmer. Toen bedacht ik, dat de eerste stad nog ongeveer 50km verder zou zijn. En dan maar steeds afstappen om bij te komen, dat nog eens 24 km gedaan. En ik wens dan iedere keer dat er toch nog maar iets op mijn pad mag komen.
En gelukkig, om half vier een resort, langs de weg met veel bloemen en een super stel oudere mensen, de heer was 73 en de dame 63 jaar. Zo ik heb een Maleisische tweeling zus erbij.
Dan man stond mij op te hemelen, dat ik aan het fietsen was, alleen.
En zie verder de foto's, hij maakte muziek voor mij en samen met zijn vrouw heb ik gedanst.
Na niet 50, maar bijna 100 km, heb ik gelijk voor twee nachten geboekt, na eerst gevraagd te hebbben wie zijn hier vannacht?
Dat was oke, rustig twee nachten gedaan.
Op zondag vertrokken, er zou een plaats komen met hotels, maar ik reed te hard en lette niet goed op de borden, dus reed ik er voorbij ( de afslag ) en ja terug fietsen doe ik niet om 12 uur, dan hoop ik op weer iets anders.
En ja een resort, schitterend, een plaatje, maar ik was niet welkom, er was geen plaats meer. Maar ik had meer het idee dat het alleen voor moslims was, en ja wat moet je dan met zo'n westerse vrouw, helemaal alleen. Zo iets voelde ik.......maar ik kan mij vergissen.
Dan gewoon na toch nog wel iets te mogen drinken weer opweg.
Het plaatsje verder, ik had nog geinformeerd wanneer het volgende hotel zou komen, de man zei; na 10 km.
Vervolgens weer op de fiets naar de weg terug en ja echt er lag een dode koe, gesneuveld in het verkeer, maar waarom laten de mensen dat dier daar liggen, net als de katjes, de slangen, de aapjes, de kleine en grote salamanders en de vogeltjes, ik was er even heel stil van!!
Maar het hotel dat klopte, gelukkig...Heeft u plaats voor een persoon, een nacht?
Nee was het antwoord, en de lucht begon al te betrekken, letterlijk. Ik zei echt niet! Nou ja, begreep ik, het meisje haalde er iemand bij die Engels sprak. En die zei er is wel plaats maar geen electro. O, maar wel water! Ja dat wel. Nou dan wil ik heel graag in dit super hotel overnachten. Electro heb ik niet nodig, maar wel water en nog eens water. Want dat is zo lekker na een fietstocht in de tropen.
En ja het was een jong stel met leuke kinderern en netjes, sober maar super schoon. Ik was blij en moe, want als het later dan een uur wordt, word ik wel een beetje "onzeker" over de overnachting.
Maandag moest ik nog maar 40 km, wel voor het eerst heuvel op en heuvel af, maar toen wist ik al dat ik het laatste stuk met de bus zou gaan doen, dat had ik zaterdag al bedacht.
Hier in Mersing is het leuk, met veel verschillende culturen, veel Chinees, de tv zend in chinees, maleis, arabisch en engels het nieuws uit. Gister heb ik ze alle vier gekeken. En na de engels uitzending begreep ik het helemaal, wat er in de wereld speelt.
Vandaag mijn fiets schoongemaakt, heerlijk capucino gedronken en een spaak laten repareren bij de fietsenmaker, er was een stuk, pas bij het schoonmaken gezien. Dus naar de fietsenmaker, want specialisten kan je niet verbeteren.
Lieve fans, morgen met de bus naar de grote steden, eerst Jahor Bahru, dat is Maleisie, mijn geld opmaken en dan vrijdag of eerder naar Singpore, daar ga ik planten en een museum bezoeken, is het plan, jullie veel liefs, Cobi
Het weekend had vele afwisselingen. het begon vrijdag morgen ne een lekker stevig ontbijt goed, kreeg de weg aangewezen door het meisje van het ontbijt, hoe het makkelijkst de stad uit. En ja prima, had ook bedacht dat het ongeveer 50 km zou zijn voor de vrijdag.
Maar ja dat werd het niet; de plaats waar ik dacht te gaan overnachten bereikte ik al om 12 uur. Maar de hotels waren nog erger dan toen dat ene hotel in Azarbeijan. De mensen niet, maar ja dit zijn de mensen van 12 uur 's middags, wie zijn het na 19.00 uur?
Dus ik zei vriendelijk ik ga verderop kijken. Have a nice day is dan mijn vertrekgroet.
Maar ja na 12 uur wordt het warmer en warmer. Na 25km kwam een resort, het bord zag er zeer oud uit. Ik via een oud houten pad over het water er naar toe. Bij de ingang stonden een bromfiets en een auto. Bij hecomplec hingen 3 handoeken te drogen. En ik riep..oe hoe is hier iemand... Geen antwoord, gelijk rechts om keer, want dit wordt ook niks. Ik weer helemaal terug naar de weg.... , toen kwam er een eettentje, met gelukkig ook vrouwen. Want in een moslimland is het een "mannenwereld". Even bij gekomen, want het wordt warmer en warmer. Toen bedacht ik, dat de eerste stad nog ongeveer 50km verder zou zijn. En dan maar steeds afstappen om bij te komen, dat nog eens 24 km gedaan. En ik wens dan iedere keer dat er toch nog maar iets op mijn pad mag komen.
En gelukkig, om half vier een resort, langs de weg met veel bloemen en een super stel oudere mensen, de heer was 73 en de dame 63 jaar. Zo ik heb een Maleisische tweeling zus erbij.
Dan man stond mij op te hemelen, dat ik aan het fietsen was, alleen.
En zie verder de foto's, hij maakte muziek voor mij en samen met zijn vrouw heb ik gedanst.
Na niet 50, maar bijna 100 km, heb ik gelijk voor twee nachten geboekt, na eerst gevraagd te hebbben wie zijn hier vannacht?
Dat was oke, rustig twee nachten gedaan.
Op zondag vertrokken, er zou een plaats komen met hotels, maar ik reed te hard en lette niet goed op de borden, dus reed ik er voorbij ( de afslag ) en ja terug fietsen doe ik niet om 12 uur, dan hoop ik op weer iets anders.
En ja een resort, schitterend, een plaatje, maar ik was niet welkom, er was geen plaats meer. Maar ik had meer het idee dat het alleen voor moslims was, en ja wat moet je dan met zo'n westerse vrouw, helemaal alleen. Zo iets voelde ik.......maar ik kan mij vergissen.
Dan gewoon na toch nog wel iets te mogen drinken weer opweg.
Het plaatsje verder, ik had nog geinformeerd wanneer het volgende hotel zou komen, de man zei; na 10 km.
Vervolgens weer op de fiets naar de weg terug en ja echt er lag een dode koe, gesneuveld in het verkeer, maar waarom laten de mensen dat dier daar liggen, net als de katjes, de slangen, de aapjes, de kleine en grote salamanders en de vogeltjes, ik was er even heel stil van!!
Maar het hotel dat klopte, gelukkig...Heeft u plaats voor een persoon, een nacht?
Nee was het antwoord, en de lucht begon al te betrekken, letterlijk. Ik zei echt niet! Nou ja, begreep ik, het meisje haalde er iemand bij die Engels sprak. En die zei er is wel plaats maar geen electro. O, maar wel water! Ja dat wel. Nou dan wil ik heel graag in dit super hotel overnachten. Electro heb ik niet nodig, maar wel water en nog eens water. Want dat is zo lekker na een fietstocht in de tropen.
En ja het was een jong stel met leuke kinderern en netjes, sober maar super schoon. Ik was blij en moe, want als het later dan een uur wordt, word ik wel een beetje "onzeker" over de overnachting.
Maandag moest ik nog maar 40 km, wel voor het eerst heuvel op en heuvel af, maar toen wist ik al dat ik het laatste stuk met de bus zou gaan doen, dat had ik zaterdag al bedacht.
Hier in Mersing is het leuk, met veel verschillende culturen, veel Chinees, de tv zend in chinees, maleis, arabisch en engels het nieuws uit. Gister heb ik ze alle vier gekeken. En na de engels uitzending begreep ik het helemaal, wat er in de wereld speelt.
Vandaag mijn fiets schoongemaakt, heerlijk capucino gedronken en een spaak laten repareren bij de fietsenmaker, er was een stuk, pas bij het schoonmaken gezien. Dus naar de fietsenmaker, want specialisten kan je niet verbeteren.
Lieve fans, morgen met de bus naar de grote steden, eerst Jahor Bahru, dat is Maleisie, mijn geld opmaken en dan vrijdag of eerder naar Singpore, daar ga ik planten en een museum bezoeken, is het plan, jullie veel liefs, Cobi
-
09 Oktober 2012 - 23:14
Annelies:
Hoi Cobi, spannende ondernemeing zo tegen de avond een hotel vinden. En weer lieve mensen tegen gekomen uiteindelijk. Veel plezie rmet het uitgeven van de munten! En gave voorztting in Maleisië.
Je bgint er zelf ook een beetje Aziatisch relaxed uit te zien (Naast de kleine dame van het dansen)
Liefs en mooie tocht weer.
Annelies. -
09 Oktober 2012 - 23:14
Annelies:
Hoi Cobi, spannende ondernemeing zo tegen de avond een hotel vinden. En weer lieve mensen tegen gekomen uiteindelijk. Veel plezie rmet het uitgeven van de munten! En gave voorztting in Maleisië.
Je bgint er zelf ook een beetje Aziatisch relaxed uit te zien (Naast de kleine dame van het dansen)
Liefs en mooie tocht weer.
Annelies. -
09 Oktober 2012 - 23:14
Annelies:
Hoi Cobi, spannende ondernemeing zo tegen de avond een hotel vinden. En weer lieve mensen tegen gekomen uiteindelijk. Veel plezie rmet het uitgeven van de munten! En gave voorztting in Maleisië.
Je bgint er zelf ook een beetje Aziatisch relaxed uit te zien (Naast de kleine dame van het dansen)
Liefs en mooie tocht weer.
Annelies. -
10 Oktober 2012 - 11:42
Trieneke:
Hoi Cobi,
Wat een avonturen weer allemaal. Wat moedig om in die hitte te fietsen terwijl je er niet zo goed tegen kan of begint het al een beetje te wennen? Lekker die capucino met appeltaart. Wij hebben (voorlopig voor het laatst) nog een keer koffie op het strand gedronken bij het wandelen. Het is hier mooi maar ca. 14 graden. Gelukkig ontmoet je ook weer andere, leuke mensen, behalve de nachtwakers. Veel plezier nog voor de komende dagen. Ik ga zaterdag weer voor een weekje naar Riet.
Liefs, Trieneke -
10 Oktober 2012 - 12:07
Cobi Bult:
Dank je wel voor jullie reactie. Als de strantenten er weer komen ben ik bijna terug, want af en toe een capucino, die er een beetje er echt uitziet en dan ook nog lekker is, was voorlopig zelden te vinden.
Maar ik ben in Jahor Barhu aan gekomen met de bus, KB is een stad te vergelijjken met Istanboel. De fiets moest gedemonteerd worden, ging makelijk en opbouwen ook wel, alleen een rem werkt even niet.
En het fietsen gaat ook goed, als je al veel mete zoveel verkeer fietst.
Trieneke de groeten voor Riet en dit is nu de derde serie?
Morgen blijf ik nog hier en dan ga ik vrijdag de brug over naar Singapore.
En alle andere fans liefs en groeten, Cobi -
28 November 2012 - 10:02
Hoi@!:
stevig ontbijt -
29 November 2012 - 02:02
Cobi Bult:
Goede morgen uit Denpassar, sorry ik kan de foto niet openen.
En wie is hoi@!
Try it in English, no problem when it is not perfect. No one is perfect!
Greetings, Cobi
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
